GEZONDHEIDSENCYCLOPEDIE

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

Zoeken op: Infectieziekten

93 resultaten gevonden

  • Peesontsteking (Tendinitis)
    Wat is een peesontsteking? In het kort: Bij een peesontsteking is er sprake van een geïrriteerde pees. Een peesontsteking komt meestal voor in de pols, schouder, hiel of knie. Bekende oorzaken zijn overbelasting en een blessure. Een peesontsteking herken je onder andere aan pijn, een lichte zwelling, stijfheid en bewegingsbeperking op de plek van de ontsteking. De behandeling bestaat uit een injectie met een ontstekingsremmer, oefeningen van een oefentherapeut en soms een operatie. Over peesontsteking Pezen zitten aan het eind van je spieren en verbinden je spieren met je botten. Een peesontsteking (tendinitis) kan overal ontstaan, maar komt meestal voor in de pols, schouder, hiel, elleboog of knie. Bij een peesontsteking kan je meestal precies aanwijzen waar de pijn zit.
    Lees verder
  • Peesplaatontsteking (Plantaire fasciitis)
    Wat is een peesplaatontsteking? Peesplaatontsteking van de voet, wordt ook wel Fasciitis Plantaris of plantaire fasciitis genoemd. Als je een peesplaatontsteking hebt, is de peesplaat ontstoken die onder je voet vanaf je hiel tot je tenen loopt. Deze peesplaat wordt ook wel de fascia plantaris genoemd. De ontsteking zit bij de aanhechting op het hielbot, waardoor je vooral last zal hebben van een pijnlijke hiel. Peesplaatontsteking is niet hetzelfde als hielspoor. De klachten zijn meestal hetzelfde, maar bij hielspoor wordt de ontsteking veroorzaakt door een stukje uitstekend bot aan de onderkant van je hielbeen. Bij peesplaatontstekingen is dat niet het geval. Oorzaken Peesplaatontsteking wordt vaak veroorzaakt door overbelasting. Als je je voet heel veel belast, heeft je peesblad veel te verduren. Er kunnen scheurtjes ontstaan in het peesblad en die kunnen irritatie of een ontsteking veroorzaken. Als je peesplaatontsteking hebt, kan het ook zijn dat je lichaam kalk af gaat zetten op de peesplaat. Er kan dan botwoekering ontstaan, waardoor je hielspoor kunt krijgen. Het is dus belangrijk om er op tijd bij te zijn. Peesplaatontsteking is beter te genezen dan hielspoor. Peesplaatontsteking komt vaker voor bij mensen die een doorgezakte voet hebben. Als je een doorgezakte voet hebt, gaat je enkel tijdens het lopen te ver naar binnen en zakt de binnenkant van je voet te veel naar beneden. Daardoor wordt de peesplaat te ver opgerekt tijdens het lopen. Als je stijve achillespezen of kuitspieren hebt, wordt de peesplaat ook extra belast. Verder heb je een grotere kans op peesplaatontsteking als je overgewicht hebt. Ook dan is de belasting op de peesplaat vergroot. Symptomen Als je peesplaatontsteking hebt, heb je dezelfde symptomen als bij hielspoor. Je hebt vooral last van pijn onder je hiel. De pijn is meestal ’s ochtends bij het opstaan het ergst. Ook kun je extra last hebben als je een poosje hebt gezeten of de dag na een periode van rust. Dit komt doordat de peesplaat tijdens rust korter wordt doordat deze ontlast wordt. Als je dan weer gaat staan, wordt de peesplaat weer opgerekt waardoor er meer spanning op komt te staan. Behandeling Als je bij een dokter komt met klachten van peesplaatontsteking, zal hij waarschijnlijk de diagnose stellen aan de hand van je verhaal en een lichamelijk onderzoek, waarbij hij kijkt naar drukpijn onder je hiel. Peesplaatontsteking kan meestal verholpen worden door podotherapeutische middelen en therapie. Waarschijnlijk zul je steunzolen krijgen. Steunzolen kunnen de oorzaak van de peesplaatontsteking aanpakken en zullen de pijnlijke plaats op je voet ontlasten. Verder kan een fysiotherapeut je helpen met bijvoorbeeld strekoefeningen en het bevorderen van de bloedsomloop in je voet. In sommige gevallen kan shockwavetherapie ook helpen. De pijn wordt dan door middel van schokgolven behandeld.
    Lees verder
  • Pelvic inflammatory disease
    Wat is pelvic inflammatory disease? Infecties aan de vrouwelijke voortplantingsorganen worden wel aangeduid met de term 'Pelvic inflammatory disaese' (PID). Ontstekingen kunnen voorkomen aan de eierstokken (ovaritis), eileiders (salpingitis) en baarmoeder (endometritis). Als deze niet worden behandeld, kunnen ze zich uitbreiden en jarenlang terugkomen. Oorzaken Mogelijke oorzaken van PID zijn seksueel overdraagbare aandoeningen als gonorroe en chlamydia, virussen, de natuurlijke flora van de vagina of een sluimerende infectie elders in het lichaam die zich verspreidt. Ook ingrijpende gebeurtenissen als een bevalling, abortus, een operatie van de voortplantingsorganen of het bekken, of een inwendig voorbehoedsmiddel kunnen PID veroorzaken. Symptomen Net zoals bij andere infecties is koorts met eventueel rillingen een belangrijk symptoom. Je hoeft echter niet zo ziek te zijn, soms gaat het gepaard met minder klachten. Andere klachten doen zich veel voor in de buikstreek en bij de geslachtsorganen waar de ontsteking zit: pijnlijke geslachtsgemeenschap; ongewone vaginale afscheiding; vaginale bloedingen na seks of middenin de menstruatiecyclus, hevige buikpijn in de onderbuik, rugpijn. Je kunt ook misselijk zijn, waterdunne ontlasting hebben, veel gewicht verliezen. Plassen kan zeer doen. En uiteindelijk kunnen de infecties de vruchtbaarheid verminderen, doordat de eileiders bij veel littekenweefsel verstopt kunnen raken. Behandeling PID wordt behandeld met medicijnen.
    Lees verder
  • Pemphigus (Blarenkoorts)
    Wat is blarenkoorts? Pemphigus of blarenkoorts is een niet zoveel voorkomende huidziekte die beslist behandeld moet worden, aangezien zij anders onherroepelijk binnen een paar jaar tot de dood leidt. De medische naam er voor is pemphigus en er worden verschillende vormen onderscheiden. Oorzaken De oorzaak van blarenkoorts is onbekend. Vermoed wordt dat het een auto-immuunziekte is. Symptomen De ziekte komt bijna uitsluitend bij volwassenen voor en wordt gekenmerkt door een vaak sluipend begin van blaarvorming op de slijmvliezen van mond en vagina en daarna slappe blaren op een ogenschijnlijk normale huid. Deze blaren gaan gemakkelijk stuk waardoor grote pijnlijke en open gebieden ontstaan. Wanneer men met de duim over de niet aangetaste huid wrijft, laat deze soms los. Dit is bekend als het Nikolsky-fenomeen. Infecties en verlies van vocht en elektrolyten (zouten) kunnen levensbedreigende complicaties veroorzaken. Behandeling De behandeling is er in de eerste plaats gericht op nieuwe blaasjes te voorkomen. Meestal bereikt men dit door het immuunsysteem gedeeltelijk te onderdrukken met orale inname van corticosteroïden zoals prednison, maar het lichaam wordt hierdoor wel gevoelig voor infecties. Gedurende de eerste tien dagen worden corticosteroïden meestal in hoge doses gebruikt, waarna deze langzaam worden verlaagd. Om de ziekte onder controle te houden, dient de patiënt het geneesmiddel mogelijk gedurende enkele maanden of zelfs jaren te gebruiken. Ook andere geneesmiddelen die het immuunsysteem onderdrukken (immunosuppressiva), zoals methotrexaat, cyclofosfamide, azathioprine en goudverbindingen, kunnen worden voorgeschreven om zo de dosis corticosteroïden te verlagen. Speciale verzorging van de huid De rauwe huidoppervlakken vereisen speciale verzorging, zoals die ook bij patiënten met brandwonden wordt toegepast. Vaak zijn antibiotica en andere geneesmiddelen nodig om infecties in de gebarsten blaasjes te behandelen. Verbanden gedrenkt in vaseline of andere soorten verband dragen bij aan de bescherming van rauwe, nattende delen van de huid.
    Lees verder